Conjugation of unieszczęśliwić
u.ɲɛʂ.t͡ʂɛw̃ɕˈli.vit͡ɕto make each other unhappy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | unieszczęśliwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | unieszczęśliwiłem |
| ty | unieszczęśliwiłeś |
| on / ona / ono | unieszczęśliwił |
| my | unieszczęśliwiliśmy |
| wy | unieszczęśliwiliście |
| oni / one | unieszczęśliwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | unieszczęśliwiłam |
| ty | unieszczęśliwiłaś |
| on / ona / ono | unieszczęśliwiła |
| my | unieszczęśliwiłyśmy |
| wy | unieszczęśliwiłyście |
| oni / one | unieszczęśliwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | unieszczęśliwiło |
Czas przyszły
| ja | unieszczęśliwię |
| ty | unieszczęśliwisz |
| on / ona / ono | unieszczęśliwi |
| my | unieszczęśliwimy |
| wy | unieszczęśliwicie |
| oni / one | unieszczęśliwią |
Tryb rozkazujący
| ty | unieszczęśliw |
| my | unieszczęśliwmy |
| wy | unieszczęśliwcie |