Conjugation of unieważnić
/u.ɲɛˈvaʐ.ɲit͡ɕ/aspekt dokonany od: unieważniać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | unieważnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | unieważniłem |
| ty | unieważniłeś |
| on / ona / ono | unieważnił |
| my | unieważniliśmy |
| wy | unieważniliście |
| oni / one | unieważnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | unieważniłam |
| ty | unieważniłaś |
| on / ona / ono | unieważniła |
| my | unieważniłyśmy |
| wy | unieważniłyście |
| oni / one | unieważniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | unieważniło |
Czas przyszły
| ja | unieważnię |
| ty | unieważnisz |
| on / ona / ono | unieważni |
| my | unieważnimy |
| wy | unieważnicie |
| oni / one | unieważnią |
Tryb rozkazujący
| ty | unieważnij |
| my | unieważnijmy |
| wy | unieważnijcie |