Conjugation of uniezwyklić
u.ɲɛˈzvɘ.klit͡ɕto make unusual, to defamiliarise Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uniezwyklić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uniezwykliłem |
| ty | uniezwykliłeś |
| on / ona / ono | uniezwyklił |
| my | uniezwykliliśmy |
| wy | uniezwykliliście |
| oni / one | uniezwyklili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uniezwykliłam |
| ty | uniezwykliłaś |
| on / ona / ono | uniezwykliła |
| my | uniezwykliłyśmy |
| wy | uniezwykliłyście |
| oni / one | uniezwykliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uniezwykliło |
Czas przyszły
| ja | uniezwyklę |
| ty | uniezwyklisz |
| on / ona / ono | uniezwykli |
| my | uniezwyklimy |
| wy | uniezwyklicie |
| oni / one | uniezwyklą |
Tryb rozkazujący
| ty | uniezwykl |
| my | uniezwyklmy |
| wy | uniezwyklcie |