Conjugation of unikać
uˈɲi.kat͡ɕnie doświadczać czegoś złego, nie być czymś dotkniętym, być ominiętym przez coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | unikać |
Czas teraźniejszy
| ja | unikam |
| ty | unikasz |
| on / ona / ono | unika |
| my | unikamy |
| wy | unikacie |
| oni / one | unikają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | unikałem |
| ty | unikałeś |
| on / ona / ono | unikał |
| my | unikaliśmy |
| wy | unikaliście |
| oni / one | unikali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | unikałam |
| ty | unikałaś |
| on / ona / ono | unikała |
| my | unikałyśmy |
| wy | unikałyście |
| oni / one | unikały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | unikało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę unikał |
| ty | będziesz unikał |
| on / ona / ono | będzie unikał |
| my | będziemy unikali |
| wy | będziecie unikali |
| oni / one | będą unikali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę unikała |
| ty | będziesz unikała |
| on / ona / ono | będzie unikała |
| my | będziemy unikały |
| wy | będziecie unikały |
| oni / one | będą unikały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie unikało |
Tryb rozkazujący
| ty | unikaj |
| my | unikajmy |
| wy | unikajcie |