Conjugation of unieszkodliwić
u.ɲɛ.ʂkɔˈdli.vit͡ɕto neutralize (to render harmless) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | unieszkodliwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | unieszkodliwiłem |
| ty | unieszkodliwiłeś |
| on / ona / ono | unieszkodliwił |
| my | unieszkodliwiliśmy |
| wy | unieszkodliwiliście |
| oni / one | unieszkodliwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | unieszkodliwiłam |
| ty | unieszkodliwiłaś |
| on / ona / ono | unieszkodliwiła |
| my | unieszkodliwiłyśmy |
| wy | unieszkodliwiłyście |
| oni / one | unieszkodliwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | unieszkodliwiło |
Czas przyszły
| ja | unieszkodliwię |
| ty | unieszkodliwisz |
| on / ona / ono | unieszkodliwi |
| my | unieszkodliwimy |
| wy | unieszkodliwicie |
| oni / one | unieszkodliwią |
Tryb rozkazujący
| ty | unieszkodliw |
| my | unieszkodliwmy |
| wy | unieszkodliwcie |