Conjugation of umoralnić
u.mɔˈral.ɲit͡ɕto edify (instruct or improve morally) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | umoralnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | umoralniłem |
| ty | umoralniłeś |
| on / ona / ono | umoralnił |
| my | umoralniliśmy |
| wy | umoralniliście |
| oni / one | umoralnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | umoralniłam |
| ty | umoralniłaś |
| on / ona / ono | umoralniła |
| my | umoralniłyśmy |
| wy | umoralniłyście |
| oni / one | umoralniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | umoralniło |
Czas przyszły
| ja | umoralnię |
| ty | umoralnisz |
| on / ona / ono | umoralni |
| my | umoralnimy |
| wy | umoralnicie |
| oni / one | umoralnią |
Tryb rozkazujący
| ty | umoralnij |
| my | umoralnijmy |
| wy | umoralnijcie |