Conjugation of umówić
uˈmu.vit͡ɕustalić, uzgodnić, postanowić, określić wraz z kimś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | umówić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | umówiłem |
| ty | umówiłeś |
| on / ona / ono | umówił |
| my | umówiliśmy |
| wy | umówiliście |
| oni / one | umówili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | umówiłam |
| ty | umówiłaś |
| on / ona / ono | umówiła |
| my | umówiłyśmy |
| wy | umówiłyście |
| oni / one | umówiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | umówiło |
Czas przyszły
| ja | umówię |
| ty | umówisz |
| on / ona / ono | umówi |
| my | umówimy |
| wy | umówicie |
| oni / one | umówią |
Tryb rozkazujący
| ty | umów |
| my | umówmy |
| wy | umówcie |