Conjugation of umotywować
u.mɔ.tɘˈvɔ.vat͡ɕto justify, to legitimise, to validate Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | umotywować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | umotywowałem |
| ty | umotywowałeś |
| on / ona / ono | umotywował |
| my | umotywowaliśmy |
| wy | umotywowaliście |
| oni / one | umotywowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | umotywowałam |
| ty | umotywowałaś |
| on / ona / ono | umotywowała |
| my | umotywowałyśmy |
| wy | umotywowałyście |
| oni / one | umotywowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | umotywowało |
Czas przyszły
| ja | umotywuję |
| ty | umotywujesz |
| on / ona / ono | umotywuje |
| my | umotywujemy |
| wy | umotywujecie |
| oni / one | umotywują |
Tryb rozkazujący
| ty | umotywuj |
| my | umotywujmy |
| wy | umotywujcie |