Conjugation of umorusać
u.mɔˈru.sat͡ɕubrudzić sobie twarz lub ręce, zwykle na ciemno Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | umorusać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | umorusałem |
| ty | umorusałeś |
| on / ona / ono | umorusał |
| my | umorusaliśmy |
| wy | umorusaliście |
| oni / one | umorusali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | umorusałam |
| ty | umorusałaś |
| on / ona / ono | umorusała |
| my | umorusałyśmy |
| wy | umorusałyście |
| oni / one | umorusały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | umorusało |
Czas przyszły
| ja | umorusam |
| ty | umorusasz |
| on / ona / ono | umorusa |
| my | umorusamy |
| wy | umorusacie |
| oni / one | umorusają |
Tryb rozkazujący
| ty | umorusaj |
| my | umorusajmy |
| wy | umorusajcie |