Conjugation of udręczać
uˈdrɛn.t͡ʂat͡ɕprzysparzać cierpień fizycznych lub psychicznych, męczyć, dokuczać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | udręczać |
Czas teraźniejszy
| ja | udręczam |
| ty | udręczasz |
| on / ona / ono | udręcza |
| my | udręczamy |
| wy | udręczacie |
| oni / one | udręczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | udręczałem |
| ty | udręczałeś |
| on / ona / ono | udręczał |
| my | udręczaliśmy |
| wy | udręczaliście |
| oni / one | udręczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | udręczałam |
| ty | udręczałaś |
| on / ona / ono | udręczała |
| my | udręczałyśmy |
| wy | udręczałyście |
| oni / one | udręczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | udręczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę udręczał |
| ty | będziesz udręczał |
| on / ona / ono | będzie udręczał |
| my | będziemy udręczali |
| wy | będziecie udręczali |
| oni / one | będą udręczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę udręczała |
| ty | będziesz udręczała |
| on / ona / ono | będzie udręczała |
| my | będziemy udręczały |
| wy | będziecie udręczały |
| oni / one | będą udręczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie udręczało |
Tryb rozkazujący
| ty | udręczaj |
| my | udręczajmy |
| wy | udręczajcie |