Conjugation of udrożnić
uˈdrɔʐ.ɲit͡ɕto make passable, to unblock, to decongest Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | udrożnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | udrożniłem |
| ty | udrożniłeś |
| on / ona / ono | udrożnił |
| my | udrożniliśmy |
| wy | udrożniliście |
| oni / one | udrożnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | udrożniłam |
| ty | udrożniłaś |
| on / ona / ono | udrożniła |
| my | udrożniłyśmy |
| wy | udrożniłyście |
| oni / one | udrożniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | udrożniło |
Czas przyszły
| ja | udrożnię |
| ty | udrożnisz |
| on / ona / ono | udrożni |
| my | udrożnimy |
| wy | udrożnicie |
| oni / one | udrożnią |
Tryb rozkazujący
| ty | udrożnij |
| my | udrożnijmy |
| wy | udrożnijcie |