Conjugation of udusić
uˈdu.ɕit͡ɕugotować na małym ogniu pod przykryciem, w niewielkiej ilości wody i tłuszczu Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | udusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | udusiłem |
| ty | udusiłeś |
| on / ona / ono | udusił |
| my | udusiliśmy |
| wy | udusiliście |
| oni / one | udusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | udusiłam |
| ty | udusiłaś |
| on / ona / ono | udusiła |
| my | udusiłyśmy |
| wy | udusiłyście |
| oni / one | udusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | udusiło |
Czas przyszły
| ja | uduszę |
| ty | udusisz |
| on / ona / ono | udusi |
| my | udusimy |
| wy | udusicie |
| oni / one | uduszą |
Tryb rozkazujący
| ty | uduś |
| my | uduśmy |
| wy | uduście |