Conjugation of tropić
/ˈtrɔ.pit͡ɕ/iść za kimś lub za czymś po jego śladach – tropach, zapachu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tropić |
Czas teraźniejszy
| ja | tropię |
| ty | tropisz |
| on / ona / ono | tropi |
| my | tropimy |
| wy | tropicie |
| oni / one | tropią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tropiłem |
| ty | tropiłeś |
| on / ona / ono | tropił |
| my | tropiliśmy |
| wy | tropiliście |
| oni / one | tropili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tropiłam |
| ty | tropiłaś |
| on / ona / ono | tropiła |
| my | tropiłyśmy |
| wy | tropiłyście |
| oni / one | tropiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tropiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tropił |
| ty | będziesz tropił |
| on / ona / ono | będzie tropił |
| my | będziemy tropili |
| wy | będziecie tropili |
| oni / one | będą tropili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tropiła |
| ty | będziesz tropiła |
| on / ona / ono | będzie tropiła |
| my | będziemy tropiły |
| wy | będziecie tropiły |
| oni / one | będą tropiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tropiło |
Tryb rozkazujący
| ty | trop |
| my | tropmy |
| wy | tropcie |