Conjugation of trudzić
ˈtru.d͡ʑit͡ɕpowodować utrudzenie, zmęczenie; pomęczyć kogoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | trudzić |
Czas teraźniejszy
| ja | trudzę |
| ty | trudzisz |
| on / ona / ono | trudzi |
| my | trudzimy |
| wy | trudzicie |
| oni / one | trudzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | trudziłem |
| ty | trudziłeś |
| on / ona / ono | trudził |
| my | trudziliśmy |
| wy | trudziliście |
| oni / one | trudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | trudziłam |
| ty | trudziłaś |
| on / ona / ono | trudziła |
| my | trudziłyśmy |
| wy | trudziłyście |
| oni / one | trudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | trudziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę trudził |
| ty | będziesz trudził |
| on / ona / ono | będzie trudził |
| my | będziemy trudzili |
| wy | będziecie trudzili |
| oni / one | będą trudzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę trudziła |
| ty | będziesz trudziła |
| on / ona / ono | będzie trudziła |
| my | będziemy trudziły |
| wy | będziecie trudziły |
| oni / one | będą trudziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie trudziło |
Tryb rozkazujący
| ty | trudź |
| my | trudźmy |
| wy | trudźcie |