Conjugation of trykać
/ˈtrɘ.kat͡ɕ/o rogatych zwierzętach: uderzać o siebie rogami Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | trykać |
Czas teraźniejszy
| ja | trykam |
| ty | trykasz |
| on / ona / ono | tryka |
| my | trykamy |
| wy | trykacie |
| oni / one | trykają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | trykałem |
| ty | trykałeś |
| on / ona / ono | trykał |
| my | trykaliśmy |
| wy | trykaliście |
| oni / one | trykali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | trykałam |
| ty | trykałaś |
| on / ona / ono | trykała |
| my | trykałyśmy |
| wy | trykałyście |
| oni / one | trykały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | trykało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę trykał |
| ty | będziesz trykał |
| on / ona / ono | będzie trykał |
| my | będziemy trykali |
| wy | będziecie trykali |
| oni / one | będą trykali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę trykała |
| ty | będziesz trykała |
| on / ona / ono | będzie trykała |
| my | będziemy trykały |
| wy | będziecie trykały |
| oni / one | będą trykały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie trykało |
Tryb rozkazujący
| ty | trykaj |
| my | trykajmy |
| wy | trykajcie |