HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← trupić — definición

Conjugation of trupić

Regular CEFR B1
/ˈtru.pit͡ɕ/

to kill (to cause the death of) Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
trupić
Czas teraźniejszy
ja trupię
ty trupisz
on / ona / ono trupi
my trupimy
wy trupicie
oni / one trupią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja trupiłem
ty trupiłeś
on / ona / ono trupił
my trupiliśmy
wy trupiliście
oni / one trupili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja trupiłam
ty trupiłaś
on / ona / ono trupiła
my trupiłyśmy
wy trupiłyście
oni / one trupiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono trupiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę trupił
ty będziesz trupił
on / ona / ono będzie trupił
my będziemy trupili
wy będziecie trupili
oni / one będą trupili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę trupiła
ty będziesz trupiła
on / ona / ono będzie trupiła
my będziemy trupiły
wy będziecie trupiły
oni / one będą trupiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie trupiło
Tryb rozkazujący
ty trup
my trupmy
wy trupcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary