HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← trupić — definition

Conjugation of trupić

Regular CEFR B1
ˈtru.pit͡ɕ

to kill (to cause the death of) Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
trupić
Czas teraźniejszy
ja trupię
ty trupisz
on / ona / ono trupi
my trupimy
wy trupicie
oni / one trupią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja trupiłem
ty trupiłeś
on / ona / ono trupił
my trupiliśmy
wy trupiliście
oni / one trupili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja trupiłam
ty trupiłaś
on / ona / ono trupiła
my trupiłyśmy
wy trupiłyście
oni / one trupiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono trupiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę trupił
ty będziesz trupił
on / ona / ono będzie trupił
my będziemy trupili
wy będziecie trupili
oni / one będą trupili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę trupiła
ty będziesz trupiła
on / ona / ono będzie trupiła
my będziemy trupiły
wy będziecie trupiły
oni / one będą trupiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie trupiło
Tryb rozkazujący
ty trup
my trupmy
wy trupcie

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary