Conjugation of truchleć
/ˈtru.xlɛt͡ɕ/to be terrified with, to quake with fear Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | truchleć |
Czas teraźniejszy
| ja | truchleję |
| ty | truchlejesz |
| on / ona / ono | truchleje |
| my | truchlejemy |
| wy | truchlejecie |
| oni / one | truchleją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | truchlałem |
| ty | truchlałeś |
| on / ona / ono | truchlał |
| my | truchleliśmy |
| wy | truchleliście |
| oni / one | truchleli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | truchlałam |
| ty | truchlałaś |
| on / ona / ono | truchlała |
| my | truchlałyśmy |
| wy | truchlałyście |
| oni / one | truchlały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | truchlało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę truchlał |
| ty | będziesz truchlał |
| on / ona / ono | będzie truchlał |
| my | będziemy truchleli |
| wy | będziecie truchleli |
| oni / one | będą truchleli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę truchlała |
| ty | będziesz truchlała |
| on / ona / ono | będzie truchlała |
| my | będziemy truchlały |
| wy | będziecie truchlały |
| oni / one | będą truchlały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie truchlało |
Tryb rozkazujący
| ty | truchlej |
| my | truchlejmy |
| wy | truchlejcie |