Conjugation of trefić
ˈtrɛ.fit͡ɕczynić coś trefnym, czyli nieczystym w myśl Talmudu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | trefić |
Czas teraźniejszy
| ja | trefię |
| ty | trefisz |
| on / ona / ono | trefi |
| my | trefimy |
| wy | treficie |
| oni / one | trefią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | trefiłem |
| ty | trefiłeś |
| on / ona / ono | trefił |
| my | trefiliśmy |
| wy | trefiliście |
| oni / one | trefili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | trefiłam |
| ty | trefiłaś |
| on / ona / ono | trefiła |
| my | trefiłyśmy |
| wy | trefiłyście |
| oni / one | trefiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | trefiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę trefił |
| ty | będziesz trefił |
| on / ona / ono | będzie trefił |
| my | będziemy trefili |
| wy | będziecie trefili |
| oni / one | będą trefili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę trefiła |
| ty | będziesz trefiła |
| on / ona / ono | będzie trefiła |
| my | będziemy trefiły |
| wy | będziecie trefiły |
| oni / one | będą trefiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie trefiło |
Tryb rozkazujący
| ty | tref |
| my | trefmy |
| wy | trefcie |