Conjugation of trenować
trɛˈnɔ.vat͡ɕćwiczyć celem poprawienia swojej sprawności w danej dyscyplinie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | trenować |
Czas teraźniejszy
| ja | trenuję |
| ty | trenujesz |
| on / ona / ono | trenuje |
| my | trenujemy |
| wy | trenujecie |
| oni / one | trenują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | trenowałem |
| ty | trenowałeś |
| on / ona / ono | trenował |
| my | trenowaliśmy |
| wy | trenowaliście |
| oni / one | trenowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | trenowałam |
| ty | trenowałaś |
| on / ona / ono | trenowała |
| my | trenowałyśmy |
| wy | trenowałyście |
| oni / one | trenowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | trenowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę trenował |
| ty | będziesz trenował |
| on / ona / ono | będzie trenował |
| my | będziemy trenowali |
| wy | będziecie trenowali |
| oni / one | będą trenowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę trenowała |
| ty | będziesz trenowała |
| on / ona / ono | będzie trenowała |
| my | będziemy trenowały |
| wy | będziecie trenowały |
| oni / one | będą trenowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie trenowało |
Tryb rozkazujący
| ty | trenuj |
| my | trenujmy |
| wy | trenujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.