Conjugation of triggerować
tri.ɡɛˈrɔ.vat͡ɕto trigger (to spark a response, especially a negative emotional response, in someone) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | triggerować |
Czas teraźniejszy
| ja | triggeruję |
| ty | triggerujesz |
| on / ona / ono | triggeruje |
| my | triggerujemy |
| wy | triggerujecie |
| oni / one | triggerują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | triggerowałem |
| ty | triggerowałeś |
| on / ona / ono | triggerował |
| my | triggerowaliśmy |
| wy | triggerowaliście |
| oni / one | triggerowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | triggerowałam |
| ty | triggerowałaś |
| on / ona / ono | triggerowała |
| my | triggerowałyśmy |
| wy | triggerowałyście |
| oni / one | triggerowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | triggerowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę triggerował |
| ty | będziesz triggerował |
| on / ona / ono | będzie triggerował |
| my | będziemy triggerowali |
| wy | będziecie triggerowali |
| oni / one | będą triggerowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę triggerowała |
| ty | będziesz triggerowała |
| on / ona / ono | będzie triggerowała |
| my | będziemy triggerowały |
| wy | będziecie triggerowały |
| oni / one | będą triggerowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie triggerowało |
Tryb rozkazujący
| ty | triggeruj |
| my | triggerujmy |
| wy | triggerujcie |