Conjugation of triumfować
trjumˈfɔ.vat͡ɕto triumph (to visibly rejoice in one's own success or victory or to boast about it) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | triumfować |
Czas teraźniejszy
| ja | triumfuję |
| ty | triumfujesz |
| on / ona / ono | triumfuje |
| my | triumfujemy |
| wy | triumfujecie |
| oni / one | triumfują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | triumfowałem |
| ty | triumfowałeś |
| on / ona / ono | triumfował |
| my | triumfowaliśmy |
| wy | triumfowaliście |
| oni / one | triumfowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | triumfowałam |
| ty | triumfowałaś |
| on / ona / ono | triumfowała |
| my | triumfowałyśmy |
| wy | triumfowałyście |
| oni / one | triumfowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | triumfowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę triumfował |
| ty | będziesz triumfował |
| on / ona / ono | będzie triumfował |
| my | będziemy triumfowali |
| wy | będziecie triumfowali |
| oni / one | będą triumfowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę triumfowała |
| ty | będziesz triumfowała |
| on / ona / ono | będzie triumfowała |
| my | będziemy triumfowały |
| wy | będziecie triumfowały |
| oni / one | będą triumfowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie triumfowało |
Tryb rozkazujący
| ty | triumfuj |
| my | triumfujmy |
| wy | triumfujcie |