Conjugation of torturować
tɔr.tuˈrɔ.vat͡ɕzadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | torturować |
Czas teraźniejszy
| ja | torturuję |
| ty | torturujesz |
| on / ona / ono | torturuje |
| my | torturujemy |
| wy | torturujecie |
| oni / one | torturują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | torturowałem |
| ty | torturowałeś |
| on / ona / ono | torturował |
| my | torturowaliśmy |
| wy | torturowaliście |
| oni / one | torturowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | torturowałam |
| ty | torturowałaś |
| on / ona / ono | torturowała |
| my | torturowałyśmy |
| wy | torturowałyście |
| oni / one | torturowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | torturowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę torturował |
| ty | będziesz torturował |
| on / ona / ono | będzie torturował |
| my | będziemy torturowali |
| wy | będziecie torturowali |
| oni / one | będą torturowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę torturowała |
| ty | będziesz torturowała |
| on / ona / ono | będzie torturowała |
| my | będziemy torturowały |
| wy | będziecie torturowały |
| oni / one | będą torturowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie torturowało |
Tryb rozkazujący
| ty | torturuj |
| my | torturujmy |
| wy | torturujcie |