Conjugation of towarzyszyć
tɔ.vaˈʐɘ.ʂɘt͡ɕbyć, pozostawać przy kimś, asystować komuś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | towarzyszyć |
Czas teraźniejszy
| ja | towarzyszę |
| ty | towarzyszysz |
| on / ona / ono | towarzyszy |
| my | towarzyszymy |
| wy | towarzyszycie |
| oni / one | towarzyszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | towarzyszyłem |
| ty | towarzyszyłeś |
| on / ona / ono | towarzyszył |
| my | towarzyszyliśmy |
| wy | towarzyszyliście |
| oni / one | towarzyszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | towarzyszyłam |
| ty | towarzyszyłaś |
| on / ona / ono | towarzyszyła |
| my | towarzyszyłyśmy |
| wy | towarzyszyłyście |
| oni / one | towarzyszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | towarzyszyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę towarzyszył |
| ty | będziesz towarzyszył |
| on / ona / ono | będzie towarzyszył |
| my | będziemy towarzyszyli |
| wy | będziecie towarzyszyli |
| oni / one | będą towarzyszyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę towarzyszyła |
| ty | będziesz towarzyszyła |
| on / ona / ono | będzie towarzyszyła |
| my | będziemy towarzyszyły |
| wy | będziecie towarzyszyły |
| oni / one | będą towarzyszyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie towarzyszyło |
Tryb rozkazujący
| ty | towarzysz |
| my | towarzyszmy |
| wy | towarzyszcie |