Conjugation of tracić
ˈtra.t͡ɕit͡ɕponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tracić |
Czas teraźniejszy
| ja | tracę |
| ty | tracisz |
| on / ona / ono | traci |
| my | tracimy |
| wy | tracicie |
| oni / one | tracą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | traciłem |
| ty | traciłeś |
| on / ona / ono | tracił |
| my | traciliśmy |
| wy | traciliście |
| oni / one | tracili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | traciłam |
| ty | traciłaś |
| on / ona / ono | traciła |
| my | traciłyśmy |
| wy | traciłyście |
| oni / one | traciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | traciło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tracił |
| ty | będziesz tracił |
| on / ona / ono | będzie tracił |
| my | będziemy tracili |
| wy | będziecie tracili |
| oni / one | będą tracili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę traciła |
| ty | będziesz traciła |
| on / ona / ono | będzie traciła |
| my | będziemy traciły |
| wy | będziecie traciły |
| oni / one | będą traciły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie traciło |
Tryb rozkazujący
| ty | trać |
| my | traćmy |
| wy | traćcie |
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | trącić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | trąciłem |
| ty | trąciłeś |
| on / ona / ono | trącił |
| my | trąciliśmy |
| wy | trąciliście |
| oni / one | trącili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | trąciłam |
| ty | trąciłaś |
| on / ona / ono | trąciła |
| my | trąciłyśmy |
| wy | trąciłyście |
| oni / one | trąciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | trąciło |
Czas przyszły
| ja | trącę |
| ty | trącisz |
| on / ona / ono | trąci |
| my | trącimy |
| wy | trącicie |
| oni / one | trącą |
Tryb rozkazujący
| ty | trąć |
| my | trąćmy |
| wy | trąćcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.