Conjugation of trafić
ˈtra.fit͡ɕznaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | trafić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | trafiłem |
| ty | trafiłeś |
| on / ona / ono | trafił |
| my | trafiliśmy |
| wy | trafiliście |
| oni / one | trafili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | trafiłam |
| ty | trafiłaś |
| on / ona / ono | trafiła |
| my | trafiłyśmy |
| wy | trafiłyście |
| oni / one | trafiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | trafiło |
Czas przyszły
| ja | trafię |
| ty | trafisz |
| on / ona / ono | trafi |
| my | trafimy |
| wy | traficie |
| oni / one | trafią |
Tryb rozkazujący
| ty | traf |
| my | trafmy |
| wy | trafcie |