Conjugation of trajkotać
trajˈkɔ.tat͡ɕwydawać serię krótkich, stukających dźwięków; terkotać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | trajkotać |
Czas teraźniejszy
| ja | trajkoczę |
| ty | trajkoczesz |
| on / ona / ono | trajkocze |
| my | trajkoczemy |
| wy | trajkoczecie |
| oni / one | trajkoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | trajkotałem |
| ty | trajkotałeś |
| on / ona / ono | trajkotał |
| my | trajkotaliśmy |
| wy | trajkotaliście |
| oni / one | trajkotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | trajkotałam |
| ty | trajkotałaś |
| on / ona / ono | trajkotała |
| my | trajkotałyśmy |
| wy | trajkotałyście |
| oni / one | trajkotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | trajkotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę trajkotał |
| ty | będziesz trajkotał |
| on / ona / ono | będzie trajkotał |
| my | będziemy trajkotali |
| wy | będziecie trajkotali |
| oni / one | będą trajkotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę trajkotała |
| ty | będziesz trajkotała |
| on / ona / ono | będzie trajkotała |
| my | będziemy trajkotały |
| wy | będziecie trajkotały |
| oni / one | będą trajkotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie trajkotało |
Tryb rozkazujący
| ty | trajkocz |
| my | trajkoczmy |
| wy | trajkoczcie |