Conjugation of traktować
trakˈtɔ.vat͡ɕodnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | traktować |
Czas teraźniejszy
| ja | traktuję |
| ty | traktujesz |
| on / ona / ono | traktuje |
| my | traktujemy |
| wy | traktujecie |
| oni / one | traktują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | traktowałem |
| ty | traktowałeś |
| on / ona / ono | traktował |
| my | traktowaliśmy |
| wy | traktowaliście |
| oni / one | traktowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | traktowałam |
| ty | traktowałaś |
| on / ona / ono | traktowała |
| my | traktowałyśmy |
| wy | traktowałyście |
| oni / one | traktowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | traktowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę traktował |
| ty | będziesz traktował |
| on / ona / ono | będzie traktował |
| my | będziemy traktowali |
| wy | będziecie traktowali |
| oni / one | będą traktowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę traktowała |
| ty | będziesz traktowała |
| on / ona / ono | będzie traktowała |
| my | będziemy traktowały |
| wy | będziecie traktowały |
| oni / one | będą traktowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie traktowało |
Tryb rozkazujący
| ty | traktuj |
| my | traktujmy |
| wy | traktujcie |