Conjugation of tragizować
tra.ɡiˈzɔ.vat͡ɕrobić z czegoś tragedię, zachowywać się jakby coś było tragedią, rzeczą tragiczną; rozpaczać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tragizować |
Czas teraźniejszy
| ja | tragizuję |
| ty | tragizujesz |
| on / ona / ono | tragizuje |
| my | tragizujemy |
| wy | tragizujecie |
| oni / one | tragizują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tragizowałem |
| ty | tragizowałeś |
| on / ona / ono | tragizował |
| my | tragizowaliśmy |
| wy | tragizowaliście |
| oni / one | tragizowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tragizowałam |
| ty | tragizowałaś |
| on / ona / ono | tragizowała |
| my | tragizowałyśmy |
| wy | tragizowałyście |
| oni / one | tragizowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tragizowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tragizował |
| ty | będziesz tragizował |
| on / ona / ono | będzie tragizował |
| my | będziemy tragizowali |
| wy | będziecie tragizowali |
| oni / one | będą tragizowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tragizowała |
| ty | będziesz tragizowała |
| on / ona / ono | będzie tragizowała |
| my | będziemy tragizowały |
| wy | będziecie tragizowały |
| oni / one | będą tragizowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tragizowało |
Tryb rozkazujący
| ty | tragizuj |
| my | tragizujmy |
| wy | tragizujcie |