Conjugation of striggerować
stri.ɡɛˈrɔ.vat͡ɕto trigger (to spark a response, especially a negative emotional response, in someone) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | striggerować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | striggerowałem |
| ty | striggerowałeś |
| on / ona / ono | striggerował |
| my | striggerowaliśmy |
| wy | striggerowaliście |
| oni / one | striggerowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | striggerowałam |
| ty | striggerowałaś |
| on / ona / ono | striggerowała |
| my | striggerowałyśmy |
| wy | striggerowałyście |
| oni / one | striggerowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | striggerowało |
Czas przyszły
| ja | striggeruję |
| ty | striggerujesz |
| on / ona / ono | striggeruje |
| my | striggerujemy |
| wy | striggerujecie |
| oni / one | striggerują |
Tryb rozkazujący
| ty | striggeruj |
| my | striggerujmy |
| wy | striggerujcie |