Conjugation of stroić
/ˈstrɔ.it͡ɕ/nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | stroić |
Czas teraźniejszy
| ja | stroję |
| ty | stroisz |
| on / ona / ono | stroi |
| my | stroimy |
| wy | stroicie |
| oni / one | stroją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | stroiłem |
| ty | stroiłeś |
| on / ona / ono | stroił |
| my | stroiliśmy |
| wy | stroiliście |
| oni / one | stroili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | stroiłam |
| ty | stroiłaś |
| on / ona / ono | stroiła |
| my | stroiłyśmy |
| wy | stroiłyście |
| oni / one | stroiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | stroiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę stroił |
| ty | będziesz stroił |
| on / ona / ono | będzie stroił |
| my | będziemy stroili |
| wy | będziecie stroili |
| oni / one | będą stroili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę stroiła |
| ty | będziesz stroiła |
| on / ona / ono | będzie stroiła |
| my | będziemy stroiły |
| wy | będziecie stroiły |
| oni / one | będą stroiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie stroiło |
Tryb rozkazujący
| ty | strój |
| my | strójmy |
| wy | strójcie |