Conjugation of struchleć
ˈstru.xlɛt͡ɕto become terrified with, to quake with fear Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | struchleć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | struchlałem |
| ty | struchlałeś |
| on / ona / ono | struchlał |
| my | struchleliśmy |
| wy | struchleliście |
| oni / one | struchleli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | struchlałam |
| ty | struchlałaś |
| on / ona / ono | struchlała |
| my | struchlałyśmy |
| wy | struchlałyście |
| oni / one | struchlały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | struchlało |
Czas przyszły
| ja | struchleję |
| ty | struchlejesz |
| on / ona / ono | struchleje |
| my | struchlejemy |
| wy | struchlejecie |
| oni / one | struchleją |
Tryb rozkazujący
| ty | struchlej |
| my | struchlejmy |
| wy | struchlejcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.