Conjugation of struć
/ˈstrut͡ɕ/to poison oneself (to bring one's body to a diseased state by ingesting a harmful substance through the digestive or respiratory system) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | struć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | strułem |
| ty | strułeś |
| on / ona / ono | struł |
| my | struliśmy |
| wy | struliście |
| oni / one | struli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | strułam |
| ty | strułaś |
| on / ona / ono | struła |
| my | strułyśmy |
| wy | strułyście |
| oni / one | struły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | struło |
Czas przyszły
| ja | struję |
| ty | strujesz |
| on / ona / ono | struje |
| my | strujemy |
| wy | strujecie |
| oni / one | strują |
Tryb rozkazujący
| ty | struj |
| my | strujmy |
| wy | strujcie |