Conjugation of skonfabulować
skɔn.fa.buˈlɔ.vat͡ɕto confabulate, to make up (to invent or fabricate) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skonfabulować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skonfabulowałem |
| ty | skonfabulowałeś |
| on / ona / ono | skonfabulował |
| my | skonfabulowaliśmy |
| wy | skonfabulowaliście |
| oni / one | skonfabulowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skonfabulowałam |
| ty | skonfabulowałaś |
| on / ona / ono | skonfabulowała |
| my | skonfabulowałyśmy |
| wy | skonfabulowałyście |
| oni / one | skonfabulowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skonfabulowało |
Czas przyszły
| ja | skonfabuluję |
| ty | skonfabulujesz |
| on / ona / ono | skonfabuluje |
| my | skonfabulujemy |
| wy | skonfabulujecie |
| oni / one | skonfabulują |
Tryb rozkazujący
| ty | skonfabuluj |
| my | skonfabulujmy |
| wy | skonfabulujcie |