Conjugation of skonstatować
skɔn.staˈtɔ.vat͡ɕto affirm, to attest, to state Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skonstatować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skonstatowałem |
| ty | skonstatowałeś |
| on / ona / ono | skonstatował |
| my | skonstatowaliśmy |
| wy | skonstatowaliście |
| oni / one | skonstatowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skonstatowałam |
| ty | skonstatowałaś |
| on / ona / ono | skonstatowała |
| my | skonstatowałyśmy |
| wy | skonstatowałyście |
| oni / one | skonstatowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skonstatowało |
Czas przyszły
| ja | skonstatuję |
| ty | skonstatujesz |
| on / ona / ono | skonstatuje |
| my | skonstatujemy |
| wy | skonstatujecie |
| oni / one | skonstatują |
Tryb rozkazujący
| ty | skonstatuj |
| my | skonstatujmy |
| wy | skonstatujcie |