Conjugation of skonfrontować
skɔn.frɔnˈtɔ.vat͡ɕaspekt dokonany od: konfrontować Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skonfrontować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skonfrontowałem |
| ty | skonfrontowałeś |
| on / ona / ono | skonfrontował |
| my | skonfrontowaliśmy |
| wy | skonfrontowaliście |
| oni / one | skonfrontowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skonfrontowałam |
| ty | skonfrontowałaś |
| on / ona / ono | skonfrontowała |
| my | skonfrontowałyśmy |
| wy | skonfrontowałyście |
| oni / one | skonfrontowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skonfrontowało |
Czas przyszły
| ja | skonfrontuję |
| ty | skonfrontujesz |
| on / ona / ono | skonfrontuje |
| my | skonfrontujemy |
| wy | skonfrontujecie |
| oni / one | skonfrontują |
Tryb rozkazujący
| ty | skonfrontuj |
| my | skonfrontujmy |
| wy | skonfrontujcie |