Conjugation of sfinalizować
sfi.na.liˈzɔ.vat͡ɕdoprowadzić do finału; dojść z wykonaniem czegoś do końca Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sfinalizować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sfinalizowałem |
| ty | sfinalizowałeś |
| on / ona / ono | sfinalizował |
| my | sfinalizowaliśmy |
| wy | sfinalizowaliście |
| oni / one | sfinalizowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sfinalizowałam |
| ty | sfinalizowałaś |
| on / ona / ono | sfinalizowała |
| my | sfinalizowałyśmy |
| wy | sfinalizowałyście |
| oni / one | sfinalizowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sfinalizowało |
Czas przyszły
| ja | sfinalizuję |
| ty | sfinalizujesz |
| on / ona / ono | sfinalizuje |
| my | sfinalizujemy |
| wy | sfinalizujecie |
| oni / one | sfinalizują |
Tryb rozkazujący
| ty | sfinalizuj |
| my | sfinalizujmy |
| wy | sfinalizujcie |