Conjugation of sflaczeć
ˈsfla.t͡ʂɛt͡ɕto lose elasticity, to lose firmness Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sflaczeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sflaczałem |
| ty | sflaczałeś |
| on / ona / ono | sflaczał |
| my | sflaczeliśmy |
| wy | sflaczeliście |
| oni / one | sflaczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sflaczałam |
| ty | sflaczałaś |
| on / ona / ono | sflaczała |
| my | sflaczałyśmy |
| wy | sflaczałyście |
| oni / one | sflaczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sflaczało |
Czas przyszły
| ja | sflaczeję |
| ty | sflaczejesz |
| on / ona / ono | sflaczeje |
| my | sflaczejemy |
| wy | sflaczejecie |
| oni / one | sflaczeją |
Tryb rozkazujący
| ty | sflaczej |
| my | sflaczejmy |
| wy | sflaczejcie |