Conjugation of sformalizować
sfɔr.ma.liˈzɔ.vat͡ɕto formalize (to give characteristics accepted in certain circumstances) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sformalizować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sformalizowałem |
| ty | sformalizowałeś |
| on / ona / ono | sformalizował |
| my | sformalizowaliśmy |
| wy | sformalizowaliście |
| oni / one | sformalizowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sformalizowałam |
| ty | sformalizowałaś |
| on / ona / ono | sformalizowała |
| my | sformalizowałyśmy |
| wy | sformalizowałyście |
| oni / one | sformalizowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sformalizowało |
Czas przyszły
| ja | sformalizuję |
| ty | sformalizujesz |
| on / ona / ono | sformalizuje |
| my | sformalizujemy |
| wy | sformalizujecie |
| oni / one | sformalizują |
Tryb rozkazujący
| ty | sformalizuj |
| my | sformalizujmy |
| wy | sformalizujcie |