Conjugation of sformułować
sfɔr.muˈwɔ.vat͡ɕzostać sformułowanym (1.1); wypowiedzieć się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sformułować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sformułowałem |
| ty | sformułowałeś |
| on / ona / ono | sformułował |
| my | sformułowaliśmy |
| wy | sformułowaliście |
| oni / one | sformułowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sformułowałam |
| ty | sformułowałaś |
| on / ona / ono | sformułowała |
| my | sformułowałyśmy |
| wy | sformułowałyście |
| oni / one | sformułowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sformułowało |
Czas przyszły
| ja | sformułuję |
| ty | sformułujesz |
| on / ona / ono | sformułuje |
| my | sformułujemy |
| wy | sformułujecie |
| oni / one | sformułują |
Tryb rozkazujący
| ty | sformułuj |
| my | sformułujmy |
| wy | sformułujcie |