Conjugation of sfrustrować
sfrusˈtrɔ.vat͡ɕto frustrate (to cause stress or annoyance) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sfrustrować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sfrustrowałem |
| ty | sfrustrowałeś |
| on / ona / ono | sfrustrował |
| my | sfrustrowaliśmy |
| wy | sfrustrowaliście |
| oni / one | sfrustrowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sfrustrowałam |
| ty | sfrustrowałaś |
| on / ona / ono | sfrustrowała |
| my | sfrustrowałyśmy |
| wy | sfrustrowałyście |
| oni / one | sfrustrowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sfrustrowało |
Czas przyszły
| ja | sfrustruję |
| ty | sfrustrujesz |
| on / ona / ono | sfrustruje |
| my | sfrustrujemy |
| wy | sfrustrujecie |
| oni / one | sfrustrują |
Tryb rozkazujący
| ty | sfrustruj |
| my | sfrustrujmy |
| wy | sfrustrujcie |