Conjugation of rozstrajać
rɔsˈstra.jat͡ɕto detune (e.g. a musical instrument) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rozstrajać |
Czas teraźniejszy
| ja | rozstrajam |
| ty | rozstrajasz |
| on / ona / ono | rozstraja |
| my | rozstrajamy |
| wy | rozstrajacie |
| oni / one | rozstrajają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozstrajałem |
| ty | rozstrajałeś |
| on / ona / ono | rozstrajał |
| my | rozstrajaliśmy |
| wy | rozstrajaliście |
| oni / one | rozstrajali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozstrajałam |
| ty | rozstrajałaś |
| on / ona / ono | rozstrajała |
| my | rozstrajałyśmy |
| wy | rozstrajałyście |
| oni / one | rozstrajały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozstrajało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rozstrajał |
| ty | będziesz rozstrajał |
| on / ona / ono | będzie rozstrajał |
| my | będziemy rozstrajali |
| wy | będziecie rozstrajali |
| oni / one | będą rozstrajali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rozstrajała |
| ty | będziesz rozstrajała |
| on / ona / ono | będzie rozstrajała |
| my | będziemy rozstrajały |
| wy | będziecie rozstrajały |
| oni / one | będą rozstrajały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rozstrajało |
Tryb rozkazujący
| ty | rozstrajaj |
| my | rozstrajajmy |
| wy | rozstrajajcie |