Conjugation of rozstroić
rɔsˈstrɔ.it͡ɕto detune (e.g. a musical instrument) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozstroić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozstroiłem |
| ty | rozstroiłeś |
| on / ona / ono | rozstroił |
| my | rozstroiliśmy |
| wy | rozstroiliście |
| oni / one | rozstroili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozstroiłam |
| ty | rozstroiłaś |
| on / ona / ono | rozstroiła |
| my | rozstroiłyśmy |
| wy | rozstroiłyście |
| oni / one | rozstroiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozstroiło |
Czas przyszły
| ja | rozstroję |
| ty | rozstroisz |
| on / ona / ono | rozstroi |
| my | rozstroimy |
| wy | rozstroicie |
| oni / one | rozstroją |
Tryb rozkazujący
| ty | rozstrój |
| my | rozstrójmy |
| wy | rozstrójcie |