Conjugation of rozstrzelić
rɔsˈstʂɛ.lit͡ɕrozdzielić coś, zwiększyć odstępy między elementami czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozstrzelić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozstrzeliłem |
| ty | rozstrzeliłeś |
| on / ona / ono | rozstrzelił |
| my | rozstrzeliliśmy |
| wy | rozstrzeliliście |
| oni / one | rozstrzelili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozstrzeliłam |
| ty | rozstrzeliłaś |
| on / ona / ono | rozstrzeliła |
| my | rozstrzeliłyśmy |
| wy | rozstrzeliłyście |
| oni / one | rozstrzeliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozstrzeliło |
Czas przyszły
| ja | rozstrzelę |
| ty | rozstrzelisz |
| on / ona / ono | rozstrzeli |
| my | rozstrzelimy |
| wy | rozstrzelicie |
| oni / one | rozstrzelą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozstrzel |
| my | rozstrzelmy |
| wy | rozstrzelcie |