Conjugation of rozsupłać
rɔsˈsu.pwat͡ɕto unravel (to become clear from complication or difficulty; to be unfolded; to be solved) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozsupłać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozsupłałem |
| ty | rozsupłałeś |
| on / ona / ono | rozsupłał |
| my | rozsupłaliśmy |
| wy | rozsupłaliście |
| oni / one | rozsupłali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozsupłałam |
| ty | rozsupłałaś |
| on / ona / ono | rozsupłała |
| my | rozsupłałyśmy |
| wy | rozsupłałyście |
| oni / one | rozsupłały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozsupłało |
Czas przyszły
| ja | rozsupłam |
| ty | rozsupłasz |
| on / ona / ono | rozsupła |
| my | rozsupłamy |
| wy | rozsupłacie |
| oni / one | rozsupłają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozsupłaj |
| my | rozsupłajmy |
| wy | rozsupłajcie |