Conjugation of rozpraszać
rɔsˈpra.ʂat͡ɕulegać rozproszeniu: rozdrobnieniu, rozrzutowi, rozsypce, zanikowi Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rozpraszać |
Czas teraźniejszy
| ja | rozpraszam |
| ty | rozpraszasz |
| on / ona / ono | rozprasza |
| my | rozpraszamy |
| wy | rozpraszacie |
| oni / one | rozpraszają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozpraszałem |
| ty | rozpraszałeś |
| on / ona / ono | rozpraszał |
| my | rozpraszaliśmy |
| wy | rozpraszaliście |
| oni / one | rozpraszali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozpraszałam |
| ty | rozpraszałaś |
| on / ona / ono | rozpraszała |
| my | rozpraszałyśmy |
| wy | rozpraszałyście |
| oni / one | rozpraszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozpraszało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rozpraszał |
| ty | będziesz rozpraszał |
| on / ona / ono | będzie rozpraszał |
| my | będziemy rozpraszali |
| wy | będziecie rozpraszali |
| oni / one | będą rozpraszali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rozpraszała |
| ty | będziesz rozpraszała |
| on / ona / ono | będzie rozpraszała |
| my | będziemy rozpraszały |
| wy | będziecie rozpraszały |
| oni / one | będą rozpraszały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rozpraszało |
Tryb rozkazujący
| ty | rozpraszaj |
| my | rozpraszajmy |
| wy | rozpraszajcie |