Conjugation of rozprawiać
rɔsˈpra.vjat͡ɕzałatwiać jakieś porachunki z kimś, najczęściej stosując przemoc; rozstrzygnąć jakiś problem, konflikt, spór, zatarg Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rozprawiać |
Czas teraźniejszy
| ja | rozprawiam |
| ty | rozprawiasz |
| on / ona / ono | rozprawia |
| my | rozprawiamy |
| wy | rozprawiacie |
| oni / one | rozprawiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozprawiałem |
| ty | rozprawiałeś |
| on / ona / ono | rozprawiał |
| my | rozprawialiśmy |
| wy | rozprawialiście |
| oni / one | rozprawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozprawiałam |
| ty | rozprawiałaś |
| on / ona / ono | rozprawiała |
| my | rozprawiałyśmy |
| wy | rozprawiałyście |
| oni / one | rozprawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozprawiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rozprawiał |
| ty | będziesz rozprawiał |
| on / ona / ono | będzie rozprawiał |
| my | będziemy rozprawiali |
| wy | będziecie rozprawiali |
| oni / one | będą rozprawiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rozprawiała |
| ty | będziesz rozprawiała |
| on / ona / ono | będzie rozprawiała |
| my | będziemy rozprawiały |
| wy | będziecie rozprawiały |
| oni / one | będą rozprawiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rozprawiało |
Tryb rozkazujący
| ty | rozprawiaj |
| my | rozprawiajmy |
| wy | rozprawiajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.