Conjugation of rozprawiczyć
rɔs.praˈvi.t͡ʂɘt͡ɕto deflower, to devirginate, to devirginize (to deprive a boy or a man of virginity) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozprawiczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozprawiczyłem |
| ty | rozprawiczyłeś |
| on / ona / ono | rozprawiczył |
| my | rozprawiczyliśmy |
| wy | rozprawiczyliście |
| oni / one | rozprawiczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozprawiczyłam |
| ty | rozprawiczyłaś |
| on / ona / ono | rozprawiczyła |
| my | rozprawiczyłyśmy |
| wy | rozprawiczyłyście |
| oni / one | rozprawiczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozprawiczyło |
Czas przyszły
| ja | rozprawiczę |
| ty | rozprawiczysz |
| on / ona / ono | rozprawiczy |
| my | rozprawiczymy |
| wy | rozprawiczycie |
| oni / one | rozprawiczą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozprawicz |
| my | rozprawiczmy |
| wy | rozprawiczcie |