Conjugation of rozprostować
rɔs.prɔsˈtɔ.vat͡ɕto straighten (oneself) out, to uncurl (oneself) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozprostować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozprostowałem |
| ty | rozprostowałeś |
| on / ona / ono | rozprostował |
| my | rozprostowaliśmy |
| wy | rozprostowaliście |
| oni / one | rozprostowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozprostowałam |
| ty | rozprostowałaś |
| on / ona / ono | rozprostowała |
| my | rozprostowałyśmy |
| wy | rozprostowałyście |
| oni / one | rozprostowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozprostowało |
Czas przyszły
| ja | rozprostuję |
| ty | rozprostujesz |
| on / ona / ono | rozprostuje |
| my | rozprostujemy |
| wy | rozprostujecie |
| oni / one | rozprostują |
Tryb rozkazujący
| ty | rozprostuj |
| my | rozprostujmy |
| wy | rozprostujcie |