Conjugation of rozkraść
ˈrɔs.kraɕt͡ɕo nieokreślonej liczbie osób bez zgody i wiedzy właściciela przywłaszczać sobie kolejne części danego zasobu, w końcu wyczerpując go w całości Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozkraść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozkradłem |
| ty | rozkradłeś |
| on / ona / ono | rozkradł |
| my | rozkradliśmy |
| wy | rozkradliście |
| oni / one | rozkradli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozkradłam |
| ty | rozkradłaś |
| on / ona / ono | rozkradła |
| my | rozkradłyśmy |
| wy | rozkradłyście |
| oni / one | rozkradły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozkradło |
Czas przyszły
| ja | rozkradnę |
| ty | rozkradniesz |
| on / ona / ono | rozkradnie |
| my | rozkradniemy |
| wy | rozkradniecie |
| oni / one | rozkradną |
Tryb rozkazujący
| ty | rozkradnij |
| my | rozkradnijmy |
| wy | rozkradnijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.