HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← rozkuć — definition

Conjugation of rozkuć

Regular CEFR B1
ˈrɔs.kut͡ɕ

aspekt dokonany od: rozkuwać Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
rozkuć
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja rozkułem
ty rozkułeś
on / ona / ono rozkuł
my rozkuliśmy
wy rozkuliście
oni / one rozkuli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja rozkułam
ty rozkułaś
on / ona / ono rozkuła
my rozkułyśmy
wy rozkułyście
oni / one rozkuły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono rozkuło
Czas przyszły
ja rozkuję
ty rozkujesz
on / ona / ono rozkuje
my rozkujemy
wy rozkujecie
oni / one rozkują
Tryb rozkazujący
ty rozkuj
my rozkujmy
wy rozkujcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary